Başlıksızlık Özlemi
Selam günlük.. Sevdicek ben, üç yerine iki nokta kullanan karakter, belki hatırlarsın..
Ne oldu şaşkın gördüm seni, beklemiyordun değil mi? Haklısın aslında, ben de beklemiyordum bunu, süpriz oldu benim için, ve konuk yazarım bugün. O yüzden idare et ve sabır eyle biraz herkesin saadeti için.
Şimdi tüm olaylar şöyle cereyan ediyor..
Sabah, kuşluk vakti şiddetli bel ağrısıyla uyanıyoruz. Dün kü ateşli hastalıktan miras kalan ağrıların tüm sebebi vantilatöre küfür ediyoruz. Komşuların sabah bağrışmaları, rutin ve anlamsız. Sonra dünyanın en güzel ikinci kahvaltısını hazırlıyoruz (birincisini henüz yapmamış olabiliriz :)) Bu sefer kahvaltıda film izlemiyoruz, bunun yerine discovery’de bombalı, patlamalı şeyler izliyoruz. Ve bu bizim için çok değişik olmanın yanında beni becil hissettiriyor. Derken internet başında buluyoruz kendimizi tek kişilik sigara krizlerimizle birlikte. Aradan zaman geçiyor, edison elektiriği bulduğunu unutuyor ve taş devri’ne geri dönüyoruz. Ben penguen’e(bundan sonra bu nickle anılacaktır, ya da çok da gerekli değil) doğru yola çıkıyorum, sevdiceğim de bisiklet kullanmayı unutan arkadaşına (bundan sonra bu isimle anılmasında bir sakınca yok) doğru yola benimle birlikte çıkıyor. Ve müsait bir yerde ayrılıyoruz birbirimizden.
-Bundan sonrasının bir kısmı benim hikayem olduğundan ilgili satırları spoiler moda geçiriyorum-
Saat, akşamdan bir iki saat sonra, sevdicek arıyor konser varmış diyor, -hani benim çok sevdiğim ama son birkaç aydan birkaç yüz milyon kere izlediğim adamlar..- Oley diyorum çok seviniyorum.. Penguen’den izini kopartıp doğruca helikopterimin yolunu tutuyorum, çevre yolundan gidelim diyorum pilota, o beni Deniz yolundan götürmeyi tercih ediyor. Neyse diyorum maksat ulaşım olsun sen devam et.
Derken konser oluyor, sevdicek oluyor, stres oluyor, ben oluyorum. Bir miktar baş ağrısı, bir miktar karın sızısı, bir miktar can sıkıntısı, bir miktar zamanlama hatası, Ve bir çoğunun sebebi benim gibilerin ecel kaşıntısı.
Neyse bir kadeh kırmızı öksürük şurubu varken elimde yazmak daha kolay oluyor günlük. En azından saçmaladığının farkına varmıyorsun, ertesi sabah başın ağrıyor biraz. Ama günlük sen de bil diye söylüyorum hafıza kaybı bazen herkesin isteyebileceği bir güzellik..
Bay bay günlük, istersen yine gelirim, istemezsen tepkisiz kal ben anlarım :)
